08Okt/15
Mentorschap Arnhem

Ben ik lastig

Wanneer ik de ziekenhuiskamer van de afdeling Hartzorg opkom, zie ik je als een klein bolletje in bed liggen. Ik kom je ophalen, je mag weer mee naar huis. Ik maak je wakker en na even wennen aan het licht, krijg ik een flauw lachje. Ik ken u wel toch? Ja, ik ben uw mentor…… u ligt in het ziekenhuis. Continue reading

07Okt/15
Mentorschap Arnhem

Eenzaam maar niet alleen

Vrijdag zijn we begonnen met sedatie, vrijdag nam ik afscheid van je. zaterdagmorgen wordt ik gebeld met de mededeling dat je nu wel snel achteruit gaat. Of ik wil komen om wat zaken te overleggen. Ik rij naar het verpleeghuis. Ik kom de kamer binnen en twee kraalogen kijken mij vol aan. “hoi Henk, ik ben het Denise” Ik krijg een glimlach en een hoi terug. Ik pak je hand. Je bent volkomen wakker. Wil je niet slapen? Continue reading